Lakowanie bruzd

Lakowanie bruzd polega na wypełnieniu głębokich, wąskich rowków na powierzchni żującej zębów trzonowych specjalnym materiałem uszczelniającym, zwanym sealantem. Bruzdy te są tak wąskie, że włosie szczoteczki nie jest w stanie ich wyczyścić, co sprawia, że nawet przy regularnym szczotkowaniu bakterie i resztki pokarmowe gromadzą się w ich dnie. Zabieg nie wymaga wiercenia ani znieczulenia: powierzchnia zęba jest wytrawiania kwasem, płukana, suszona i pokrywana cienką warstwą sealantu, który po naświetleniu lampą polimeryzacyjną twardnieje w kilkanaście sekund.

Najkorzystniejszy czas na lakowanie to kilka miesięcy po wyrznięciu się zęba, gdy koronka jest już w pełni uformowana. Pierwsze stałe trzonowce wyrzynają się w okolicach 6.–7. roku życia, drugie, w okolicach 12. roku. Zabieg można wykonywać u dorosłych, jednak największe korzyści przynosi właśnie w tych oknach czasowych. Badania kliniczne wskazują na skuteczność lakowania w zapobieganiu próchnicą bruzd na poziomie 70–80% w obserwacji 2-letniej. Sealant ulega stopniowemu ścieraniu i powinien być kontrolowany podczas każdej wizyty profilaktycznej, w razie potrzeby uzupełniany.

Przy bardzo głębokich bruzdach wykonuje się lakowanie poszerzone. Wymaga ono nawiercenia bruzd bardzo cienkim wiertłem w celu sprawdzenia, czy w głębi bruzd nie zaczął się rozwijać proces próchnicowy.