Podniesienie dna zatoki (metoda otwarta)

Podniesienie dna zatoki szczękowej metodą otwartą, zwane sinus liftem bocznym, jest zabiegiem augmentacji kości, chirurgicznego uzupełnienia ubytku kostnego, wskazanym wtedy, gdy wysokość kości w bocznym odcinku górnej szczęki wynosi mniej niż 5 mm. Po utracie zębów bocznych górnej szczęki zatoka szczękowa (sinus maxillaris), naturalnie wypełniona powietrzem przestrzeń w kości, stopniowo rozszerza się ku dołowi przez zjawisko zwane pneumatyzacją, zajmując miejsce po wchłaniającym się wyrostku zębodołowym. Implant wymagający co najmniej 8–10 mm podparcia kostnego nie może zostać bezpiecznie wszczepiony bez wcześniejszego odbudowania tej objętości. Zabieg poprzedza obowiązkowo trójwymiarowa tomografia stożkowa (CBCT), która pozwala ocenić dokładną wysokość kości, anatomię zatoki i planowaną pozycję implantu.

Procedura wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym. Po odwarstwieniu płata dziąsłowego po stronie policzkowej lekarz tworzy niewielkie okienko w bocznej ścianie zatoki szczękowej. Przez to okienko delikatnie unosi się błonę Schneidery, cienką błonę wyściełającą wnętrze zatoki, i wypełnia powstałą przestrzeń materiałem kościozastępczym: syntetycznym, ksenogenicznym (bydlęcym) lub mieszanym. Okienko kostne jest następnie przykrywane membraną zaporową zapobiegającą wrastaniu tkanek miękkich w obszar regeneracji, a rany dziąsłowe zamykane są szwami. Nawet w przypadku nieumyślnej perforacji błony Schneidery, powikłania zdarzającego się doświadczonym chirurgom, długoterminowe dane kliniczne potwierdzają skuteczność przeszczepu na poziomie 97–98%, pod warunkiem właściwego postępowania śródoperacyjnego.

Po zabiegu przez 5–7 dni możliwy jest obrzęk i ból policzka, skutecznie kontrolowany ibuprofenem lub paracetamolem. Przez 2–3 tygodnie należy bezwzględnie unikać wydmuchiwania nosa, gwałtownego kichania z zaciśniętymi ustami oraz wysiłku fizycznego zwiększającego ciśnienie w zatokach: mogłoby to zagrozić błonie i integralności przeszczepu. Szwy usuwane są po 10–14 dniach. Materiał kościozastępczy integruje się z kością własną przez 4–6 miesięcy; po tym czasie przeprowadzana jest kontrolna tomografia CBCT, a następnie wszczepienie implantu. Całkowity czas od sinus liftu metodą otwartą do założenia korony protetycznej wynosi zazwyczaj 12–18 miesięcy: 4–6 miesięcy integracji przeszczepu, 3–6 miesięcy osseointegracji implantu i 2–4 tygodnie fazy protetycznej. Gdy wysokość kości wynosi ≥5 mm i warunki anatomiczne na to pozwalają, możliwe jest zastosowanie mniej inwazyjnej metody zamkniętej, która umożliwia wszczepienie implantu w tym samym dniu co podniesienie zatoki.

Koszt zabiegu ustalany jest indywidualnie, zależnie od rozległości niedoboru kostnego, rodzaju zastosowanego materiału i liczby planowanych implantów. Zapraszamy na konsultację, podczas której na podstawie analizy CBCT i badania klinicznego przedstawimy szczegółowy plan leczenia oraz kosztorys.