Szyna relaksacyjna

Bruksizm, nawykowe zaciskanie lub zgrzytanie zębami, najczęściej podczas snu, powoduje nadmierne ścieranie szkliwa, przeciążenie stawów skroniowo-żuchwowych i bóle mięśni żwaczy promieniujące na skronie i szyję. Pacjenci często zgłaszają poranne bóle głowy, sztywność żuchwy po przebudzeniu lub wyraźnie ścięte brzegi sieczne zębów: to typowe objawy bruksizmu. Szyna relaksacyjna (zwana też szyną Michigan, od najlepiej przebadanej konstrukcji pokrywającej wszystkie zęby szczęki) jest indywidualnie wykonaną nakładką z twardego akrylu, zakładaną na noc. Tworzy fizyczną barierę między łukami zębowymi, absorbuje siły zwarcia i zmniejsza aktywność mięśni żucia, chroniąc szkliwo przed dalszym ścieraniem.

Wykonanie szyny przebiega w dwóch wizytach: na pierwszej lekarz pobiera wycisk lub wykonuje skan cyfrowy łuków zębowych; laboratorium przygotowuje szynę z twardego akrylu w ciągu ok. 1–2 tygodni. Na drugiej wizycie szyna jest zakładana, sprawdzana jest okluzja (zgryz na szynie) i wprowadzane są niezbędne korekty. Szyna Michigan cechuje się precyzyjnie wyważonymi kontaktami zębów przeciwstawnych: żaden z zębów tylnych nie ma kontaktu z szyną przy zamkniętych zębach, a obciążenie skupia się w przednich punktach prowadzenia. Taka konstrukcja zmniejsza aktywność mięśni żucia i odciąża stawy skroniowo-żuchwowe.

Szyna relaksacyjna nie leczy przyczyny bruksizmu (nie eliminuje nawyku zgrzytania), ale chroni zęby przed jego skutkami i zmniejsza dolegliwości bólowe. Większość pacjentów odczuwa wyraźną poprawę (redukcja bólów głowy i szczęki) w ciągu 4–8 tygodni od regularnego noszenia szyny. Przy nasilonym bruksizmie lekarz może zalecić dodatkowe leczenie: fizjoterapię, techniki redukcji stresu lub (w wybranych przypadkach) iniekcje toksyny botulinowej w mięśnie żwacze. Szyna wymaga czyszczenia po każdym użyciu i regularnych kontroli co 12 miesięcy pod kątem zużycia.