Wszczepienie implantu

Wszczepienie implantu polega na chirurgicznym osadzeniu tytanowego trzpienia w kości szczęki lub żuchwy w miejscu brakującego zęba. Po zakończeniu procesu osseointegracji (trwającego 3–6 miesięcy) implant staje się stabilnym filarem pod koronę protetyczną lub most, umożliwiając pełny powrót do funkcji żucia bez szlifowania sąsiednich zębów. Zabieg wskazany jest przy braku jednego lub kilku zębów utraconych wskutek próchnicy, urazu lub ekstrakcji, pod warunkiem że dostępna jest wystarczająca ilość i jakość kości wyrostka zębodołowego. W naszym gabinecie każde wszczepienie planowane jest na podstawie trójwymiarowej tomografii stożkowej (CBCT) i wykonywane z użyciem szablonu nawigacyjnego, drukowanego prowadnika pozycjonującego implant z precyzją niemożliwą do osiągnięcia metodą konwencjonalną.

Przed zabiegiem wykonywane jest zdjęcie tomograficzne CBCT, trójwymiarowe badanie szczęki, które pozwala dokładnie zaplanować pozycję implantu i ocenić ilość dostępnej kości, jeszcze przed otwarciem jamy ustnej. Na podstawie tego badania przygotowywany jest szablon nawigacyjny, prowadnik zakładany na zęby w dniu zabiegu, który kieruje wiertłem dokładnie w zaplanowane miejsce. Sam zabieg odbywa się w znieczuleniu miejscowym; przy zastosowaniu szablonu często wystarczy minimalne nakłucie dziąsła zamiast rozległego nacięcia. Wszczepienie jednego implantu trwa ok. 15–30 minut, a pacjent wraca do domu tego samego dnia.

Osseointegracja, proces, w którym kość szczęki wrasta w powierzchnię implantu i trwale go unieruchamia, przebiega przez 3–6 miesięcy. Długoterminowe badania kliniczne potwierdzają, że 10-letni wskaźnik przeżywalności implantów tytanowych wynosi 94,6%, a po 20 latach sięga ok. 88%. Po potwierdzeniu integracji (kontrolnym zdjęciem RTG i badaniem klinicznym) wykonywana jest korona na implancie, cyrkonowa lub metalowo-ceramiczna. Jeśli wcześniej stwierdzono niedobór kości, może być potrzebna augmentacja kości, chirurgiczne uzupełnienie ubytku kostnego, lub podniesienie dna zatoki szczękowej; zabiegi te wydłużają całe leczenie do 6–12 miesięcy.

Po zabiegu przez 1–3 dni możliwy jest umiarkowany ból, skutecznie kontrolowany ibuprofenem lub paracetamolem; obrzęk i zasinienie policzka mogą utrzymywać się do tygodnia. Przez pierwsze doby należy unikać twardych pokarmów po stronie implantu, intensywnego płukania jamy ustnej oraz wysiłku fizycznego zwiększającego ciśnienie krwi. W wybranych przypadkach możliwa jest implantacja natychmiastowa (wszczepienie w tym samym dniu co ekstrakcja), jeśli pole jest wolne od infekcji i dostępna jest wystarczająca ilość kości; stomatolog ocenia tę opcję indywidualnie podczas konsultacji opartej na analizie CBCT.